Showing posts with label kaafir. Show all posts
Showing posts with label kaafir. Show all posts

Wednesday, April 3, 2019

ग़ज़ल

राहे अमल पे निकले जो पुर यकीन होकर
सजदे में आ गिरेगा अम्बर, ज़मीन होकर

जिसको सलीब पर भी आता है रक्स करना
वो कब फनां हुआ है गोशानशीन होकर

जो दिलजला कज़ा का दामन पकड़ के गुज़रा
उसको हयात लिपटी है बहतरीन होकर

उसका ख्याल बनकर मुझमें समा गई है
सारे जहां की वुसअत सबसे महीन होकर

ये इश्क है उसी का, उसको ही सौंप दो अब
ये फ़र्ज़ है निभाना तुमको अमीन होकर

कुछ तो कमाल करते, दीवानगी कमाते
पाया ही क्या है तुमने, इतना ज़हीन होकर

हर ऐब को मिटाकर, खुद को निखारना है
काफ़िर चलो दिखाएं आला तरीन होकर

जगजीत काफ़िर

रक्स = नृत्य
गोशानशीन = एकांतवासी
वुसअत = विशालता
अमीन = अमानतदार

Wednesday, May 23, 2018

ਚੀਕ

ਇੱਕ ਚੀਕ ਹੈ,
ਤੜਫ ਭਰੀ,
ਬੇਚੈਨੀ ਭਰੀ,
ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ, ਰਗਾਂ ਅੰਦਰ।

ਖੌਰੇ ਕਦੋਂ ਤੋਂ,
ਰਸਤੇ ਤਲਾਸ਼ ਰਹੀ ਹੈ,
ਨਿਕਲਣ ਦੇ, ਜ਼ਾਹਿਰ ਹੋਣ ਦੇ,
ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਨ ਦੇ।

ਬੜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ,
ਰੋਕਦਾ ਹਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਨੂੰ ,
ਵਾਪਸ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ,
ਬੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,
ਵਿਅਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ ਨੂੰ।

ਇਹ ਚੀਕ,
ਅਜੇ ਕਮਜ਼ੋ਼ਰ ਹੈ,
ਰੁਲ ਜਾਵੇਗੀ,
ਭੀੜ ਦੇ ਅੰਦਰ,

ਇਹ ਚੀਕ,
ਜਵਾਨ ਹੋਵੇ,
ਮੂੰਹਜੋਰ ਹੋਵੇ,
ਬਾਗੀ ਹੋਵੇ,
ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ,
ਪੂਰੀ ਸ਼ਿੱਦਤ ਨਾਲ,
ਵੇਗ ਨਾਲ,
ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ।

ਕੰਬ ਜਾਵੇ,
ਮੇਰਾ ਵਜੂਦ,
ਮੇਰੀ ਦੁਨੀਆਂ,
ਮੇਰਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ,
ਤੇ ਇਹ ਚੀਕ,
ਮੌਨ ਧਾਰਨ ਕਰ ਕੇ,
ਬੈਠ ਜਾਵੇ,
ਕਿਸੇ ਸਾਧਕ ਦੀ ਗੁਫ਼ਾ ਅੰਦਰ।

ਜਗਜੀਤ ਕਾਫ਼ਿਰ