ਮਸੀਹਾ

ਖ਼ੌਰੇ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਸੀ
ਬੱਸ ਇੰਨਾ ਪਤਾ
ਕਿ ਵੱਸਦੇ ਸਨ ਉੱਥੇ
ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਜਿਹੇ ਇਨਸਾਨ

ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ, ਵਿਤਕਰੇ ਦੇ
ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ
ਨਿਰਾਸ਼
ਬੁਝੇ ਜਿਹੇ
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੇ
ਕਿਸੇ ਮਸੀਹਾ ਦੀ

ਕੌਣ ਬਣਦਾ
ਪਰ ਬਣਿਆ
ਕੋਈ ਸਿਰਫਿਰਾ, ਦੀਵਾਨਾ

ਜੂਝਿਆ
ਲੜਿਆ
ਤੇ ਹਾਰਿਆ
ਸਾਥ ਬਾਝੋਂ
ਯਕੀਨ ਬਾਝੋਂ

ਨਹੀਂ
ਇਹ ਓਹ ਮਸੀਹਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਜਿਸਦੀ ਤਸਵੀਰ ਸੀ
ਸਾਡੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ

ਕੋਈ
ਮੇਰੇ ਤੇ ਤੇਰੇ ਜੇਹਾ
ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਸਮਾਜ ਦਾ ਨਾਇਕ

ਬਿੰਬ ਨੇ, ਪ੍ਰਤੀਕ ਨੇ
ਰੰਗਾਂ ਦੇ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ
ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਣਾ ਹੈ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਇਕਾਂ ਨੂੰ
ਜੋ ਸਬੰਧਤ ਨੇ
ਵਿਰਸੇ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਨਾਲ
ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ

ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ

ਹੁਣ
ਫੇਰ ਉਡੀਕ ਹੈ
ਨਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਸੀਹਾ ਦੀ

ਜਗਜੀਤ ਕਾਫ਼ਿਰ

Jagjit Kaafir

ਖੁਆਬ

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਖੁਆਬ ਸੀ
ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ
ਮੌਤ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੀ
ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨਾਲ

ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ
ਖੁਆਬ ਮੰਨ ਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ
ਫਲਸਫ਼ਾ ਸਮਝਾਵਾਂ ਉਸਨੂੰ
ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ
ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦਾ
ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ

ਜਾਂ ਭਰ ਦਿਆਂ
ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ
ਕਿ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੀ ਹੋਏ
ਉਹ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੀ ਪਾਰ ਹੋਏ
ਤੇ ਕਬੂਲ ਕਰੇ
ਜੋ ਵੀ ਹੈ ਮੁਕਾਮ ਉਸਦਾ

ਰੱਬ ਕਰੇ
ਇਹ ਖੁਆਬ ਹੀ ਹੋਵੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਕੋਈ

ਕਾਫਿਰ