ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕਦੇ ਕਦੇ
ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਹੱਸਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ
ਖੁੱਲ ਕੇ
ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ
ਕਬੂਲ ਕਰਾਂ
ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਆਪਣੇ ਡਰ
ਤੇ ਕਬੂਲ ਕਰਾਂ
ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਮੈਂ
ਇਹ ਨਿਜ਼ਾਮ
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ
ਮਲੂਕ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੀ
ਸ਼ਰਾਫ਼ਤ ਦੀ
ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ

ਤੇ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ
ਹਰ ਉਹ ਗੱਲ
ਜੋ ਟੁੰਬਦੀ ਹੈ
ਇਨਸਾਨੀ ਜ਼ਹਿਨ ਨੂੰ
ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ
ਅਵਾਮ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ

ਤੁਸੀਂ ਤੜਫਦੇ ਹੋ
ਇਸ ਦੀ ਇਹ ਮਜ਼ਾਲ
ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਿਆ
ਜੀਭ ਕੱਟ ਲੋ ਇਸਦੀ

ਤੁਸੀਂ ਮਾਲਿਕ ਹੋ
ਸਰਮਾਏ ਦੇ
ਧਰਮ ਦੇ
ਤਖ਼ਤ ਦੇ
ਇਖਲਾਕ ਦੇ
ਫਤਵਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਹਰ ਕਾਫ਼ਿਰ ਨੂੰ ਸੂਲੀ ਦਾ

ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਫਿਜ਼ੂਲ ਹੈ
ਜਜ਼ਬਾਤ, ਖਿਆਲ
ਬੰਨੇ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ
ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੇ ਮਰਣ ਤੇ
ਖਿਆਲ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ
ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਮਰਦੀ
ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਰਦੇ
ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਮਜ਼ਹਬ
ਮਨੁੱਖਤਾ ਹੈ

ਜੇ ਕਾਫ਼ਿਰ ਮਰ ਗਏ
ਫੇਰ ਵੀ ਮਘਦੀ ਰਹੂ
ਮਸ਼ਾਲ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ
ਮਸ਼ਾਲ ਸਵਾਲਾਂ ਦੀ

ਜਗਜੀਤ ਕਾਫ਼ਿਰ
9815160863

ਨਜ਼ਮ

ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇ
ਇਸ਼ਕ ਮੇਰੀ
ਪਰ ਬਖ਼ਸ਼ ਦਵੇ ਮੈਨੂੰ
ਇਹ ਤੜਫ਼
ਕਿਂਵੇ ਸਹਾਂ
ਕਿੰਨੀ ਸਹਾਂ
ਕੋਈ ਤਾਂ ਹੱਦ ਹੋਵੇ
ਨਹੀਂ ਜਰ ਹੁੰਦਾ
ਵਿਛੱੜਣਾ ਉਸਦਾ
ਬੇਰੁਖ਼ੀ ਉਸਦੀ
ਮੌਤ ਨਿਜ਼ਾਤ ਹੈ
ਮੁਕਤੀ ਹੈ
ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ
ਇਹ ਤਾਂ ਖ਼ਵਾਹਿਸ਼ ਨਹੀਂ
ਨਿਜ਼ਾਤ ਮਿਲੇ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਕੋਲੋਂ
ਖ਼ਿਆਲ ਕੋਲੋਂ
ਮੁੜ ਕੋਰਾ ਕਾਗਜ਼ ਹੋਵਾਂ
ਤੇ ਲਿਖਾਂ
ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਇਬਾਰਤ
ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ
ਰਹਿਮ ਕਰ
ਲ਼ੈ ਜਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ ਤੇਰਾ
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ
ਖ਼ਾਲੀ ਕਰ ਦੇ
ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਨੂੰ
ਜਿਸਮ ਨੂੰ
ਜ਼ਿਹਨ ਨੂੰ
ਸ਼ਾਇਦ ਪਨਾਹ ਮਿਲੇ
ਕਿਸੇ ਕਬਰ ਉੱਤੇ
ਕਿਸੇ ਵਿਰਾਨੇ ਅੰਦਰ
ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਅੰਦਰ

ਕਾਫ਼ਿਰ

ग़ज़ल

गर इरादा भी करूं ना कह सकूंगा दास्तां
मुख़्तसर तहरीर में ये दर्द नां होगा बयां

रो पड़े वक्ते सफ़र वो फुरकतों को सोच कर
भूल बैठे वो बसे हैं धड़कनों के दरमियां

हर मसर्रत बेमज़ा है वो नहीं गर साथ में
महफिलें अब ना रहीं सूना पड़ा है आशियां

ऐ मुहब्बत सिर झुकाना कब मुझे मंज़ूर था
देख़ ताज़ा है अभी मेरी ज़बीं का हर निशां

सब दरों पर जा चुका मैं अब कहां फरियाद हो
किस वली के पैर पकड़ूं हो मुकम्मल दास्तां

जगजीत काफ़िर
पांच सज़दों के सिले में दो दफा मंज़ूर हो
रिज़्क सबको ही मयस्सर हो यहां ए आस्मां

मुख्तसर = संक्षिप्त,
तहरीर = writing, description, composition, document
फुरकत = जुदाई
मसर्रत = खुशी, आनंद
ज़बीं = माथा
मयस्सर = हासिल

ਮਹਿਬੂਬ

ਇੱਕ ਨਜ਼ਮ ਅਲ੍ਹੜਪੁਣੇ ਦੀ

ਉਹ ਜੋ ਹੈ ਮਹਿਬੂਬ ਮੇਰਾ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਬੜਾ ਪਿਆਰਾ
ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਉਸਤੋਂ ਵਾਰ ਦਿਆਂ ਮੈਂ ਜਗ ਸਾਰੇ ਦਾ ਸਾਰਾ

ਉਹ ਆਖੇ ਤਾਰੇ ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ ਮੈਂ ਤੋਡ਼ ਕੇ ਹੁਣੇ ਲਿਆਵਾਂ
ਜਾਨ ਵੀ ਜੇਕਰ ਮੰਗ ਲੇਵੇ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾਵਾਂ

ਉਹਦੀ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਦੇ ਲਈ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦੇ ਸੌ ਸੌ ਸਜ਼ਦੇ ਨੇ
ਉਹਦੇ ਨੈਣ ਜੋ ਝੁਕਦੇ ਉਠਦੇ ਨੇਂ ਪੁਰਜ਼ੋਰ ਕਿਆਮਤ ਕਰਦੇ ਨੇ

ਉਹਦੇ ਹੋਠਾਂ ਉੱਪਰ ਰੌਣਕ ਹੈ ਅਣਭੋਲ ਉਮਰ ਦੇ ਹਾਸੇ ਦੀ
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਪਿਆਸੇ ਦੀ

ਉਹਦੇ ਜੋਬਨ ਦਾ ਜੋ ਹੜ੍ਹ ਆਇਆ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਉਸਦੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਚੱਲਿਆ
ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਨਾਂ ਕੋਈ ਰਿਹਾ ਮਹਿਬੂਬ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖੁੱਭ ਚੱਲਿਆ

ਨਾਂ ਮੈਂ ਰਾਂਝਾ ਨਾਂ ਉਹ ਹੀਰ ਰਹੀ, ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਤਕਦੀਰ ਰਹੀ
ਉਹਦੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਦੌਲਤ ਪਾ ਚੁੱਕਾ ਭਾਵੇਂ ਆਖੇ ਮੈਨੂੰ ਫਕੀਰ ਕੋਈ

ਉਹ ਮੇਰੀ ਹਕੀਕਤ ਬਣ ਜਾਵੇ ਇਸਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਮਹਿਬੂਬ ਖੁਦਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਿਸਦਾ ਇਤਬਾਰ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਹਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ

ਜਗਜੀਤ ਕਾਫ਼ਿਰ

ਖੁਦਾ ਕਰੇ

ਖੁਦਾ ਕਰੇ ਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ਾ, ਬੇਜ਼ੁਬਾਨ ਰਹੇ
ਅਸਲ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ, ਆਦਮੀ ਘਬਰਾਇਆ ਹੈ

ਕੋਈ ਹਿੰਦੂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ, ਨਹੀਂ ਹੈ ਮੇਰਾ
ਹੋਵੇ ਇਨਸਾਨ ਤਾਂ, ਮੇਰਾ ਹਮਸਾਇਆ ਹੈ

ਤੁਰ ਚੱਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਕੀ ਉੱਮੀਦ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ
ਉਹੀ ਅਪਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ, ਮੁਡ਼ ਆਇਆ ਹੈ

ਖੌਰੇ ਪਾਗਲ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹਾਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਰਵਾਇਆ ਹੈ

ਮੈਂ ਲੁਟਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਦੌਲਤ ਦਿਲ ਦੀ
ਮੇਰੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਨੇਂ, ਬਹੁਤ ਸਤਾਇਆ ਹੈ

ਮਾਰੋ ਉਸਨੂੰ, ਉਹ ਅਸਲੋਂ ਕਾਫ਼ਿਰ ਹੈ
ਰੱਬ ਦੀ ਥਾਵੇਂ ਉਸ ਇਸ਼ਕ ਬਿਠਾਇਆ ਹੈ

ਕਾਫ਼ਿਰ

ਗਜ਼ਲ

ਬਹਿਰ ਰਮਲ ਮਸੱਮਨ ਮਹਿਜੂਫ਼
2122 2122 2122 212

ਬੋਝ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਰਿਹਾ ਜੇ ਰੂਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਮਰਦਿਆਂ
ਆਖ਼ਰਤ ਦਾ ਲੁਤਫ਼ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਰਹੇਗਾ ਡਰਦਿਆਂ

ਗੀਤ ਕੋਈ ਚਾਹਤਾਂ ਦਾ ਇਸ ਜਨਮ ਤਾਂ ਗਾ ਲਵਾਂ
ਖੁੰਝ ਨਾਂ ਜਾਵੇ ਸਮਾਂ ਇਹ ਸਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਰ ਕਰਦਿਆਂ

ਹੈ ਅਜਬ ਇਹ ਕਾਇਦਾ ਕੇ ਹਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੈ
ਦਿਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਿਲ ਗਏ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦੀ ਨੂੰ ਹਰਦਿਆਂ

ਜੇ ਇਬਾਦਤ ਨਾਂ ਬਣੇ ਤਾਂ ਇਸ਼ਕ ਵੀ ਕੀ ਇਸ਼ਕ ਹੈ
ਯਾਰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਖੁਦਾ ਮਿਲਦਾ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦਿਆਂ

ਜੋ ਕਲਮ ਨੂੰ ਹੈ ਰਵਾਨੀ ਉਸ ਖੁਦਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ 
ਉਹ ਲਿਖਾਵੇ ਤਾਂ ਲਿਖਾਂ ਮੈਂ ਯਾਦ ਉਸਨੂੰ ਕਰਦਿਆਂ

ਜਗਜੀਤ ਕਾਫ਼ਿਰ
9815160863

सरमाया

एक दिन उसने पूछा कि क्या है तेरे पास ?
और मैंने कहा :-

इन ठोकरों, इन हिकारतों को,
                     ज़िन्दगी में कमाया है
चन्द शिकवे, चन्द तल्खियों का,
                 तोहफा वक्त भी लाया है

भीगी आस्तीनों पर कुछ अश्क,
              आंखों में मौत का साया है
कुछ ग़म हैं मेरे अपने और,
                   थोड़ा सा दर्द पराया है

कुछ टूटे रिश्तों का रंज़,
                     हिस्से में मेरे आया है
सच कहता हूं थोड़ी सी,
         रूसवाईयों को भी कब्ज़ाया है

अधूरी सी कुछ ख्वाहिशों से,
                   इक आशियां बनाया है
कुछ टूटे बिखरे ख्वाबों से,
                दरो दीवार को सजाया है

कुछ फरेब मिले हैं अपनों से,
             गैरों का सितम भी पाया है
और कुछ अहले जहां का दर्द,
                  दामन में मेरे समाया है

फिलहाल तो ए काफ़िर मेरा,
              बस इतना ही सरमाया है
अभी थोड़े और ज़ख्मों की खातिर,
               मुकद्दर को आज़माया है

हिकारत = नफ़रत काफ़िर 18/07/2002

रिश्ता बनाए रखिए

दिल के दश्त-ए-वीरां में फेरा लगाए रखिए
उल्फत के ज़ख्म यादों में ताज़ा बनाए रखिए

माना हमारे दरमियां मुहब्बत को जगह नहीं
नफरत का ही सही रिश्ता बनाए रखिए

मुकम्मल भुला न दीजीए रुसवाईयां इश्क की
नक्श दरो दीवार पे दिल के बनाए रखिए

गर पा गए सुकूं हम तौहीन-ए-मुहब्बत है
इल्तिज़ा है सितम पहले से कुछ तो उठाए रखिए

आऐंगे एक बार फिर लेकर सवाल-ए-इश्क
अपने अहद को आप अपनी ग़ैरत बनाए रखिए

सारे जहां पे ज़ाहिर है काफिर की दीवानगी
बेखुद न होईए, अश्कों से दामन बचाए रखिए

काफिर

ਸਬਕ

ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ
ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ
ਫੁੱਲ ਦੇ ਖਿੜਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ
ਜੋਬਨ ਦਾ ਜਲਾਲ
ਅੰਬਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਖਵਾਹਿਸ਼
ਤੇ ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਹੋ ਕੇ
ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ

ਆਹ ਜੀਵਨ ਕਿੰਨਾ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹੈ
ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਸੀ

ਫ਼ਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ
ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਫੁੱਲ
ਖੁਦ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਕੇ
ਜ਼ਰਖੇਜ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਜਮੀਨ ਨੂੰ
ਕਿ ਖਿੜ ਸਕਣ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਫੁੱਲ

ਆਹਾ ਇਹੋ ਹੈ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ
ਪਰ ਇਹ ਦੂਜਾ ਪਹਿਲੂ ਸੀ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੇਂ
ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਕਾ ਫੜਾਇਆ
ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ
ਹੈਡ ਜਾਂ ਟੇਲ ?

ਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਅਦਵੈਤ
ਇਹ ਸਬਕ ਸੀ

ਫ਼ਿਰ ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ

जब कोई तामीर, बे-तख़रीब हो नहीं सकती,
तुझे खुद अपने लिये, बर्बाद होना चाहिये।

ਕੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਹ ਸੀ ?
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਂ
ਮੌਨ ਹਾਂ

ਕਾਫਿਰ

ਖੁਆਬ

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਖੁਆਬ ਸੀ
ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ
ਮੌਤ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੀ
ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨਾਲ

ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ
ਖੁਆਬ ਮੰਨ ਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ
ਫਲਸਫ਼ਾ ਸਮਝਾਵਾਂ ਉਸਨੂੰ
ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ
ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦਾ
ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ

ਜਾਂ ਭਰ ਦਿਆਂ
ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ
ਕਿ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੀ ਹੋਏ
ਉਹ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੀ ਪਾਰ ਹੋਏ
ਤੇ ਕਬੂਲ ਕਰੇ
ਜੋ ਵੀ ਹੈ ਮੁਕਾਮ ਉਸਦਾ

ਰੱਬ ਕਰੇ
ਇਹ ਖੁਆਬ ਹੀ ਹੋਵੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਕੋਈ

ਕਾਫਿਰ

ਰਿਮੋਟ

ਦੋਸਤੋ ਮਦਦ ਕਰੋ ਮੇਰਾ ਰਿਮੋਟ ਖੋ ਗਿਆ ਏ ਕੱਲ ਤੱਕ ਇਹ ਰਿਮੋਟ ਸੀ ਹਰ ਦੋਸਤ , ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਬਟਨ ਦੱਬਿਆਂ ਮੈਂ ਹੱਸਦਾ ਸਾਂ, ਰੌਂਦਾ ਸਾਂ ਜਿਹਡ਼ੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ , ਸੋਚਦਾ ਸਾਂ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਵਾਵਰੋਲਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਖੋ ਗਿਆ ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਾਂ ਕਿਹਡ਼ੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਚੱਲਾਂ ? ਮੈਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਪਉ ? ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਪਉ ? ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਹਾੜਾ ਇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ ਰਿਮੋਟ ਲੱਭ ਲਵੋ ਕੋਈ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣੋ ਮੇਰੇ ਚੈਨਲਾਂ ਦਾ ।

ਦੋਸਤੀ

ਮੇਰੇ ਨਦੀਮ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ , ਇਹ ਹਾਸੇ,
ਇਹ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ , ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ,
ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹੈ
ਨਾ ਤੂੰ
ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਜਾਹਰ ਕੀਤਾ
ਨਾ ਮੈਂ ਹੀ
ਰੂਹ ਦੇ ਪਰਦੇ ਲਾਹੇ
ਫੇਰ ਇਹ ਸੱਭ ਕਿਸ ਲਈ
ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ
ਮੇਰੀ ਬੁਕੱਲ
ਤੇਰੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਨਾਲ ਮਹਿਕੇਗੀ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚੰਗਿਆੜਿਆਂ ਨੂੰ
ਭਾਂਬਡ਼ ਬਣਾ ਕੇ
ਸੁਆਹ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ
ਪਰ ਨਹੀਂ
ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ
ਅਾਪੋ ਆਪਣੇ ਮਕਬਰੇ ਵਿੱਚ
ਆਪਣੀ ਮਮੀ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਪਾਗਲ

ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੀ ਝੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਰਮਜ਼ੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਦਏ ਦੁਆਵਾਂ
ਕਦੇ ਰੋਕ ਲਏ ਆਕੇ ਰਾਹਵਾਂ
ਵਿੱਚ ਬਜਾਰ ਦੇ ਹਸਦਾ ਗਾਉਂਦਾ
ਕੱਲਿਆਂ ਬਹਿ ਕੇ ਹੰਝ ਵਗਾਉਂਦਾ
ਮਿਲਦੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਵੇ
ਭੁੱਖਾ ਮਰਦਾ ਮੰਗਣ ਆਵੇ
ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਗਲ ਲਗਦਾ
ਸਮਝਣ ਤੇ ਕੋਈ ਆਲਮ ਲਗਦਾ
ਖੌਰੇ ਉਸ ਕੀ ਦਰਦ ਹੰਢਾਇਆ
ਕਾਫਿਰ ਦੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ