ਖੁਦਾ ਕਰੇ

ਖੁਦਾ ਕਰੇ ਕਿ ਸ਼ੀਸ਼ਾ, ਬੇਜ਼ੁਬਾਨ ਰਹੇ
ਅਸਲ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ, ਆਦਮੀ ਘਬਰਾਇਆ ਹੈ

ਕੋਈ ਹਿੰਦੂ ਜਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ, ਨਹੀਂ ਹੈ ਮੇਰਾ
ਹੋਵੇ ਇਨਸਾਨ ਤਾਂ, ਮੇਰਾ ਹਮਸਾਇਆ ਹੈ

ਤੁਰ ਚੱਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਕੀ ਉੱਮੀਦ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ
ਉਹੀ ਅਪਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹ, ਮੁਡ਼ ਆਇਆ ਹੈ

ਖੌਰੇ ਪਾਗਲ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਹਾਂ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਰਵਾਇਆ ਹੈ

ਮੈਂ ਲੁਟਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਦੌਲਤ ਦਿਲ ਦੀ
ਮੇਰੀ ਫ਼ਿਤਰਤ ਨੇਂ, ਬਹੁਤ ਸਤਾਇਆ ਹੈ

ਮਾਰੋ ਉਸਨੂੰ, ਉਹ ਅਸਲੋਂ ਕਾਫ਼ਿਰ ਹੈ
ਰੱਬ ਦੀ ਥਾਵੇਂ ਉਸ ਇਸ਼ਕ ਬਿਠਾਇਆ ਹੈ

ਕਾਫ਼ਿਰ

ਗਜ਼ਲ

ਬਹਿਰ ਰਮਲ ਮਸੱਮਨ ਮਹਿਜੂਫ਼
2122 2122 2122 212

ਬੋਝ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਰਿਹਾ ਜੇ ਰੂਹ ਦੇ ਉੱਤੇ ਮਰਦਿਆਂ
ਆਖ਼ਰਤ ਦਾ ਲੁਤਫ਼ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਰਹੇਗਾ ਡਰਦਿਆਂ

ਗੀਤ ਕੋਈ ਚਾਹਤਾਂ ਦਾ ਇਸ ਜਨਮ ਤਾਂ ਗਾ ਲਵਾਂ
ਖੁੰਝ ਨਾਂ ਜਾਵੇ ਸਮਾਂ ਇਹ ਸਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਰ ਕਰਦਿਆਂ

ਹੈ ਅਜਬ ਇਹ ਕਾਇਦਾ ਕੇ ਹਾਰਿਆਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੈ
ਦਿਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਿਲ ਗਏ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦੀ ਨੂੰ ਹਰਦਿਆਂ

ਜੇ ਇਬਾਦਤ ਨਾਂ ਬਣੇ ਤਾਂ ਇਸ਼ਕ ਵੀ ਕੀ ਇਸ਼ਕ ਹੈ
ਯਾਰ ਅੰਦਰ ਹੀ ਖੁਦਾ ਮਿਲਦਾ ਮੁਹੱਬਤ ਕਰਦਿਆਂ

ਜੋ ਕਲਮ ਨੂੰ ਹੈ ਰਵਾਨੀ ਉਸ ਖੁਦਾ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ 
ਉਹ ਲਿਖਾਵੇ ਤਾਂ ਲਿਖਾਂ ਮੈਂ ਯਾਦ ਉਸਨੂੰ ਕਰਦਿਆਂ

ਜਗਜੀਤ ਕਾਫ਼ਿਰ
9815160863

सरमाया

एक दिन उसने पूछा कि क्या है तेरे पास ?
और मैंने कहा :-

इन ठोकरों, इन हिकारतों को,
                     ज़िन्दगी में कमाया है
चन्द शिकवे, चन्द तल्खियों का,
                 तोहफा वक्त भी लाया है

भीगी आस्तीनों पर कुछ अश्क,
              आंखों में मौत का साया है
कुछ ग़म हैं मेरे अपने और,
                   थोड़ा सा दर्द पराया है

कुछ टूटे रिश्तों का रंज़,
                     हिस्से में मेरे आया है
सच कहता हूं थोड़ी सी,
         रूसवाईयों को भी कब्ज़ाया है

अधूरी सी कुछ ख्वाहिशों से,
                   इक आशियां बनाया है
कुछ टूटे बिखरे ख्वाबों से,
                दरो दीवार को सजाया है

कुछ फरेब मिले हैं अपनों से,
             गैरों का सितम भी पाया है
और कुछ अहले जहां का दर्द,
                  दामन में मेरे समाया है

फिलहाल तो ए काफ़िर मेरा,
              बस इतना ही सरमाया है
अभी थोड़े और ज़ख्मों की खातिर,
               मुकद्दर को आज़माया है

हिकारत = नफ़रत काफ़िर 18/07/2002

रिश्ता बनाए रखिए

दिल के दश्त-ए-वीरां में फेरा लगाए रखिए
उल्फत के ज़ख्म यादों में ताज़ा बनाए रखिए

माना हमारे दरमियां मुहब्बत को जगह नहीं
नफरत का ही सही रिश्ता बनाए रखिए

मुकम्मल भुला न दीजीए रुसवाईयां इश्क की
नक्श दरो दीवार पे दिल के बनाए रखिए

गर पा गए सुकूं हम तौहीन-ए-मुहब्बत है
इल्तिज़ा है सितम पहले से कुछ तो उठाए रखिए

आऐंगे एक बार फिर लेकर सवाल-ए-इश्क
अपने अहद को आप अपनी ग़ैरत बनाए रखिए

सारे जहां पे ज़ाहिर है काफिर की दीवानगी
बेखुद न होईए, अश्कों से दामन बचाए रखिए

काफिर

ਸਬਕ

ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ
ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ
ਫੁੱਲ ਦੇ ਖਿੜਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆ
ਜੋਬਨ ਦਾ ਜਲਾਲ
ਅੰਬਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਦੀ ਖਵਾਹਿਸ਼
ਤੇ ਪੱਤਾ ਪੱਤਾ ਹੋ ਕੇ
ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਣਾ

ਆਹ ਜੀਵਨ ਕਿੰਨਾ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹੈ
ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਸੀ

ਫ਼ਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗਾ
ਕਿਵੇਂ ਇਹ ਫੁੱਲ
ਖੁਦ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਕੇ
ਜ਼ਰਖੇਜ਼ ਕਰ ਗਿਆ ਜਮੀਨ ਨੂੰ
ਕਿ ਖਿੜ ਸਕਣ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਫੁੱਲ

ਆਹਾ ਇਹੋ ਹੈ ਜੀਵਨ ਚੱਕਰ
ਪਰ ਇਹ ਦੂਜਾ ਪਹਿਲੂ ਸੀ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਨੇਂ
ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਕਾ ਫੜਾਇਆ
ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ
ਹੈਡ ਜਾਂ ਟੇਲ ?

ਦਵੈਤ ਵਿੱਚ ਅਦਵੈਤ
ਇਹ ਸਬਕ ਸੀ

ਫ਼ਿਰ ਅਚਾਨਕ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ

जब कोई तामीर, बे-तख़रीब हो नहीं सकती,
तुझे खुद अपने लिये, बर्बाद होना चाहिये।

ਕੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਰਾਹ ਸੀ ?
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹਾਂ
ਮੌਨ ਹਾਂ

ਕਾਫਿਰ

ਖੁਆਬ

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਖੁਆਬ ਸੀ
ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ
ਮੌਤ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਦੀ
ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਨਾਲ

ਹੁਣ ਕੀ ਕਰਾਂ
ਖੁਆਬ ਮੰਨ ਕੇ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ
ਫਲਸਫ਼ਾ ਸਮਝਾਵਾਂ ਉਸਨੂੰ
ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਦਾ
ਸੁਰਗ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦਾ
ਪਾਪ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ

ਜਾਂ ਭਰ ਦਿਆਂ
ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਅਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਮੁਹੱਬਤ ਨਾਲ
ਕਿ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੀ ਹੋਏ
ਉਹ ਹੱਸਦਿਆਂ ਹੀ ਪਾਰ ਹੋਏ
ਤੇ ਕਬੂਲ ਕਰੇ
ਜੋ ਵੀ ਹੈ ਮੁਕਾਮ ਉਸਦਾ

ਰੱਬ ਕਰੇ
ਇਹ ਖੁਆਬ ਹੀ ਹੋਵੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦਾ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਜ਼ੀਜ਼ ਕੋਈ

ਕਾਫਿਰ

ਰਿਮੋਟ

ਦੋਸਤੋ ਮਦਦ ਕਰੋ ਮੇਰਾ ਰਿਮੋਟ ਖੋ ਗਿਆ ਏ ਕੱਲ ਤੱਕ ਇਹ ਰਿਮੋਟ ਸੀ ਹਰ ਦੋਸਤ , ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿੱਚ ਬਟਨ ਦੱਬਿਆਂ ਮੈਂ ਹੱਸਦਾ ਸਾਂ, ਰੌਂਦਾ ਸਾਂ ਜਿਹਡ਼ੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ , ਸੋਚਦਾ ਸਾਂ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਵਾਵਰੋਲਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਖੋ ਗਿਆ ਹੁਣ ਮੈਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਾਂ ਕਿਹਡ਼ੇ ਚੈਨਲ ਤੇ ਚੱਲਾਂ ? ਮੈਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਪਉ ? ਫੈਸਲਾ ਲੈਣਾ ਪਉ ? ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ ਹਾੜਾ ਇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ ਰਿਮੋਟ ਲੱਭ ਲਵੋ ਕੋਈ ਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣੋ ਮੇਰੇ ਚੈਨਲਾਂ ਦਾ ।

ਦੋਸਤੀ

ਮੇਰੇ ਨਦੀਮ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ , ਇਹ ਹਾਸੇ,
ਇਹ ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ , ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ,
ਇਹ ਸਭ ਕੀ ਹੈ
ਨਾ ਤੂੰ
ਆਪਣਾ ਵਜੂਦ ਜਾਹਰ ਕੀਤਾ
ਨਾ ਮੈਂ ਹੀ
ਰੂਹ ਦੇ ਪਰਦੇ ਲਾਹੇ
ਫੇਰ ਇਹ ਸੱਭ ਕਿਸ ਲਈ
ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ
ਮੇਰੀ ਬੁਕੱਲ
ਤੇਰੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਨਾਲ ਮਹਿਕੇਗੀ
ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਜ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚੰਗਿਆੜਿਆਂ ਨੂੰ
ਭਾਂਬਡ਼ ਬਣਾ ਕੇ
ਸੁਆਹ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ
ਪਰ ਨਹੀਂ
ਤੂੰ ਤੇ ਮੈਂ
ਅਾਪੋ ਆਪਣੇ ਮਕਬਰੇ ਵਿੱਚ
ਆਪਣੀ ਮਮੀ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਬਦਲ ਰਹੇ ਹਾਂ

ਪਾਗਲ

ਵੰਨ ਸੁਵੰਨੀ ਝੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਰਮਜ਼ੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ
ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਦਏ ਦੁਆਵਾਂ
ਕਦੇ ਰੋਕ ਲਏ ਆਕੇ ਰਾਹਵਾਂ
ਵਿੱਚ ਬਜਾਰ ਦੇ ਹਸਦਾ ਗਾਉਂਦਾ
ਕੱਲਿਆਂ ਬਹਿ ਕੇ ਹੰਝ ਵਗਾਉਂਦਾ
ਮਿਲਦੀ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਵੇ
ਭੁੱਖਾ ਮਰਦਾ ਮੰਗਣ ਆਵੇ
ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਗਲ ਲਗਦਾ
ਸਮਝਣ ਤੇ ਕੋਈ ਆਲਮ ਲਗਦਾ
ਖੌਰੇ ਉਸ ਕੀ ਦਰਦ ਹੰਢਾਇਆ
ਕਾਫਿਰ ਦੇ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ

विसाल

पैगाम-ए-विसाल-ए-यार की लज्ज़त ना पूछिए,
इत्र से महकने लगे, सूखे हुए आंसू ।

ਪਹਿਚਾਣ

ਤੂੰ ਕੌਣ ਏਂ
ਇਹ ਸਵਾਲ ਝੰਝੋੜਦਾ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਆਪੇ ਨੂੰ ਬੇਲਿਹਾਜ
ਨਾਕਾਮ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਗੁਮਰਾਹ ਕਰਨ ਦੀ
ਤਰਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ
ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ
ਕਿਨੀਂ ਕੁ ਭਾਰੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਮੁਖੋਟਿਆਂ ਦੀ ਪੰਡ

ਭਟਕਣ

ਉੱਮੀਦ
ਇਹੋ ਤਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ
ਜਿਉਣ ਲਈ
ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ
ਇਹ ਸਜਦੇ ਇਹ ਇਬਾਤਤਾਂ
ਇਹ ਮੁਹਬੱਤਾਂ
ਜ਼ਰੀਆ ਹੀ ਤਾਂ ਨੇ
ਖੁਦੀ ਨੂੰ ਪਰਚਾਉਣ ਦੇ
ਰੋਸ਼ਨੀ
ਜੋ ਸੁਨੇਹਾ ਏ
ਰੂਹ ਨੂੰ ਅਰੂਹ ਦਾ
ਤਾਰੀਕੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਦਾ
ਸਭ ਖਿਆਲ ਨੇ
ਇਹ ਰਮਜ਼ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ
ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਵਿਚ
ਮਾਹਿਰ ਹਾਂ ਕਾਫਿਰ
ਆਪੇ ਨੂੰ ਭਰਮਾਉਣ ਲਈ
ਕੋਈ ਸ਼ਬਦ ਜਾਲ ਦੱਸ
ਮੇਰੀ ਬੇਚੈਨੀਆਂ ਦਾ
ਕੋਈ ਇਲਾਜ਼ ਦੱਸ
ਬੇਅਰਥ ਨੇ ਮੁਕਾਮ
ਦੌਲਤ ਦੇ ਸ਼ੋਹਰਤਾਂ ਦੇ
ਸੁਰਖਰੂ ਹੋ ਜਾਵਾਂ
ਨਫਸਾਂ ਦੇ ਬੋਝ ਤੋਂ
ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਖੁਦਾਯਾ
ਅਜੇਹੀ ਤਲਾਸ਼ ਦੱਸ

ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ

ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਤੇਰੇ ਹੀ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ
ਹਾਸਲ ਹੋਏ ਮਲਾਲ ਵਿੱਚ
ਇੱਕ ਸਿੱਧੇ ਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ
ਜਜ਼ਬਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ
ਗੁਜ਼ਰੇ ਹਰ ਸਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਵਕਤ ਦੀ ਚਾਲ ਵਿੱਚ
ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਜੰਜਾਲ ਵਿੱਚ
ਬੱਸ ਆਟੇ ਦਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ
ਬੇਬਸੀ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿੱਚ
ਅਾਪੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ
ਉਮੀਦ ਦੇ ਜਲਾਲ ਵਿੱਚ
ਮੈਂ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ